بر اساس نتایج یک نظرسنجی «محمدرضا شجریان» به عنوان بهترین خواننده و «حسین علیزاده» به عنوان بهترین آهنگساز سال 86 انتخاب شده‌اند.
این نظرسنجی را ماهنامه «فرهنگ و هنر» در شماره بیستم خود که ویژه خرداد و تیر سال 87 است، انجام و منتشر کرده است.
این نظرسنجی طی روزهای 25 اسفند سال گذشته تا پایان فروردین امسال از طریق پایگاه خبری مجله «فرهنگ و آهنگ» برگزار شده بود که در آن از مخاطبان خواسته شده بود در دسته‌بندی‌‌های مختلف بهترین‌های موسیقی سال 86 را انتخاب کنند.
نتایج این نظرسنجی به شرح زیر است: 
* خوانندگان برتر:
در این نظرسنجی محمدرضا شجریان با 313 امتیاز، محسن نامجو با 236 امتیاز، همایون شجریان با 167 امتیاز، شهرام ناظری با 132 امتیاز‌ و افسانه رثایی با 64 امتیاز به عنوان بهترین خوانندگان سال 86 انتخاب شده‌اند. 
* قطعات برتر:
از سوی دیگر قطعه «ساز خاموش» از آلبوم «ساز خاموش» با 64 امتیاز، «ساقیا» از آلبوم «غوغای عشقبازان» با 52 امتیاز، «بزن زخمه» از آلبوم «ساز خاموش» با 35امتیاز، «ترنج» از آلبوم «ترنج» با 24 امتیاز و «نوای هم‌ساز» از آلبوم «در سایه باد» با 24 امتیاز به عنوان بهترین قطعه‌ها انتخاب شده‌اند. 
* نوازندگان برتر:
نوازندگان برتر سال 86 نیز به ترتیب حسین علیزاده با 280 امتیاز، محمدرضا لطفی با 165 امتیاز، پیمان یزدانیان با 68 امتیاز، بهداد بابایی با 61 امتیاز و اردوان کامکار با 56 امتیاز بوده‌اند. 
* آهنگسازان برتر:
همچنین حسین علیزاده با 392 امتیاز، محسن نامجو با 93 امتیاز، هوشیار خیام با 76 امتیاز، پرویز مشکاتیان با 63 امتیاز و پیمان یزدانیان و محمدرضا لطفی با 57امتیاز به عنوان بهترین آهنگسازان از سوی شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی انتخاب شده‌اند. 
* بهترین کنسرت‌ها:
گروه هم‌آوایان به سرپرستی حسین علیزاده در تالار وزارت کشور با 288 امتیاز، گروه آوا به سرپرستی محمدرضا شجریان در تالار وزارت کشور با 136 امتیاز، بداهه نوازی محمدرضا لطفی در کاخ نیاوران با 145 امتیاز،‌‌ گروه کامکارها در تالار وزارت کشور با 57 امتیاز و رسیتال پیانو به سرپرستی پیمان یزدانیان در تالار وحدت با 48 امتیاز بهترین کنسرت‌های سال گذشته بوده‌اند. 
* بهترین آلبوم‌ها:
«غوغای عشقبازان» از شجریان با 173 امتیاز، «ساز خاموش» از شجریان، علیزاده و کلهر با 132 امتیاز، «ترنج» از محسن نامجو با 123 امتیاز، «تاتاری» از هوشیار خیام با 96 امتیاز، «شور رومی» از شهرام ناظری با 79 امتیاز و «زیر تیغ» از حسین علیزاده با 79 امتیاز بهترین آلبوم‌های سال گذشته بودند

بی تو بسر نمی شود با صدای استاد شجریان را از اینجا دانلود کنید

تقدیم به تو...

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو
گوش طرب به دست تو بی‌تو به سر نمی‌شود

دل بنهند برکنی توبه کنند بشکنی
این همه خود تو می‌کنی بی‌تو به سر نمی‌شود

گاه سوی وفا روی گاه سوی جفا روی
آن منی کجا روی بی‌تو به سر نمی‌شود

جان ز تو نوش می‌کند دل ز تو جوش می‌کند
عقل خروش می‌کند بی‌تو به سر نمی‌شود

خواب مرا ببسته ‌ای نقش مرا بشسته ‌ای
وز همه ‌ام گسسته ‌ای بی‌تو به سر نمی‌شود

خمر خمار من تویی باغ و بهار من تویی
خواب و قرار من تویی بی‌تو به سر نمی‌شود

جاه و جلال من تویی ملکت و مال من تویی
آب زلال من تویی بی‌تو به سر نمی‌شود

بی تو اگر به سر شدی زیر جهان زبر شدی
باغ ارم سقر شدی بی‌تو به سر نمی‌شود

بی‌تو نه مردگی خوشم بی تو نه زندگی خوشم
سر ز غم تو چون کشم بی‌تو به سر نمی‌شود.

گر تو سری قدم شوم ور تو کفی علم شوم
ور بروی عدم شوم بی‌تو به سر نمی‌شود

گر تو نباشی یار من گشت خراب کار من
مونس و غمگسار من بی‌تو به سر نمی‌شود

هر چه بگویم ای صنم نیست جدا ز نیک و بد
هم تو بگو به لطف خود بی‌تو به سر نمی‌شود

عاشق کوچولو

داستان پسری که عشق زندگیش این بود که هر شب با نوای سازش بخوابد و فردا به امید اینکه صبح زود بیدار شود و سازی بنوازد ساعت رومیزیش را کوک می کرد که از قضا همیشه ساعت وجودش زودتر از ساعت رومیزیش زنگ می زد.

این وضع برای ساز هم خوشایند بود و عشق میان آن دو متقابل رد و بدل می شد. هر چه پسر شیفته تر، ساز خوش نواتر می شد؛ شاید اگر قرار بود استادان بزرگ با آن ساز بنوازند هیچ اتفاقی نمی افتاد، نه عشقی و نه نوایی که نوازنده خوشش بیاید. گویی این ساز فقط برای پسرک ساخته شده بود و یارای کسی دیگر نبود و کس نتوان یارای ساز باشد.

پسرک هر روز به سازش عشق می ورزید تا که روزی چشمش به ساز جدید و زیبایی در مغازه ای افتاد که خوش صداتر و زیباتر از سازش بود و با دیدن ساز یک دل نه صد دل عاشقش شد.

از آن به بعد هر روز صبح ساعتش را کوک می کرد و سر وقت برای دیدن ساز به مغازه می رفت و از پشت پنجره به آن خیره می شد. اما مشکلات مالی اجازه ی خرید ساز را به او نمی داد.

سازش هم از این احساس بویی برده بود چون می دید هر روز پسرک به قصد دیگری بلند می شود وقتی هم که به خانه باز میگردد آنقدر خسته است که حوصله ی ساز زدن و عشق بازی با ساز را ندارد. گاهی هم که ساز می زد حواسش جای دیگر بود و این سازش را ناراحت می کرد.

روزی مثل هر روز بلند شد و به در مغازه رفت و هر چه جست و جو کرد ساز را ندید به داخل مغازه رفت و جویای حال ساز شد. ساز فروخته شده بود. پسر غمگین به خانه برگشت و با هزار چرا در خودش بود. چرا این ساز مال من نشد؟

چند روز گذشت و سعی کرد که ساز را از دست رفته و نادیده در نظر گیرد و دوباره با ساز خودش بنوازد. اما سازش هنوز از او دلخور بود. طبیعی بود، می ترسید که فردا پسرک ساز بهتری را ببیند و دل به او ببندد. پس تصمیم گرفت رفتاری که در گذشته با دیگران داشته با پسر هم داشته باشد. پسر هر چه تلاش به دوستی دوباره می کرد بی فایده بود ساز دیگر ساز دل او نبود.

شاید ساز با خود می اندیشد که اگر قرار است در آینده از من دل بکنی، اکنون از من دل کنی که آینده توان دیدن دل بستن تو را ندارم.

موسیقی اعتراضی,موسیقی کوچه بازاری

اگر به موسیقی شمال امریکا و قسمت هایی از اروپا توجه کنیم موسیقی هایی هستند که بر اساس بازتاب زندگی شخصی افراد ساخته شده اند.اختلافات خانوادگی ،زندگی پر مشغله ی شهر نشینی ،عقده هایی که در زندگی داشتند ،اعتیاد و...سرچشمه گرفته است که غالباَ موسیقی آنها با تخلیه های درونی همراه است. ناسزا می گویند یا کارهای ناشایست انجام می دهند، آب دهان به بیرون می اندازند و از این راه به فکر آرامش لحظه ای هستند. شنونده ی این گونه موسیقی ها هم از قشرهمین افراد هستند.

حتی این افراد قیافه های جالبی ندارند روی صورت هایشان خون می مالند، به دندان هایشان رنگ قرمز(نشانه ی خون) می مالند.در موسیقیشان فریاد یا بهتر است بگویم عربده کشی از المان های اصلی بشمار می آید.

اگر به موسیقی رپ در ایران نگاهی بیندازیم، بخشی از این خصوصیات را دارست. یعنی بهتر است بگویم این موسیقی با طرز تفکر موسیقی غربی وارد ایران شد که موسیقی اعتراض و عصیان باشد. اما خوشبختانه این گونه نشد ولی بجای اعتراض دروغ جایگزین در این موسیقی شد.

حال جالب است بدانید کسانی که در ایران رپ می خوانند از مرفه ترین افراد هستد که لباس های گران قیمت می پوشند و اتومبیل های بروز را سوار می شوند. وقتی به زندگیشان نگاه می کنیم جایی برای اعتراض نمی بینیم و از سر دلخوشیست که می خوانند. (گویی کسی به آنها گفته :صداتون خیلی زیباست) و از واژه هایی چون زیدبازی ، داف ،دختر بازی، تریپ کل و این گونه کلمات که در کلامشان پیدا می شود. البته ماشااله مورد استقبال بسیاری هم قرار گرفته که جای تحسین دارد.

به تازگی هم شخصی در موسیقی سنتی پیدا شده که موسیقی سنتی با دیدگاه موسیقی اعتراضی در کارهایش دیده می شود که بیشتر خصوصیات اعتراضی موسیقی غرب را داراست.

این مرد ستار خوبی هم می نوازد، عربده می کشد، صدای حیوانات در می آورد (شیهه ی اسب، واق واق سگ) گاهی هم ناسزا می گوید و گاهی هم حرف های بدی نمی زند که به دل من می شیند.

من هم چند گاهی در پی موسیقی او بودم. می توان گفت: که تحت تاثیر حرف های او که از مجموعه ای شنیده بودم و طرز تفکری که از او سراغ دارم و در آخر چند موسیقی که از او شنیدم که کاری جدید به حساب می آمد قرار گرفتم. اما پی گیری من از موسیقیش طولی نکشید، چون موسیقی که من کار می کنم با موسیقی او از یک جنس نیست شاید ابزار هر دوی ما یکی باشد اما موسیقیی که من کار می کنم موسیقی رسمی این مملکت است که استاد من و استاد استاد من کار کرده اند و سینه به سینه به اینجا رسیده است. موسیقیی که خصوصیات اصلی آن زیبایی ها ،عشق، دردهای اجتماعی و در آخر لذت بردن از زندگیست و آنقدر دنیای وسیع و زیبایی دارد که عربده کشی و ناسزا گویی و ... جایی در آن ندارد.

موزیسینهای حرفه ای یا آماتور قبل از تمرین یا اجرا باید عواملی چون: دمای محیط، تابش آفتاب، روشنایی، مه صحنه ودر معرض سر و صدا قرار گرفتن را چک کنند.و موزیسینی که به این مسائل اهمیت دهد سلامتی اش را تضمین کرده است.بیاید با هم این عوامل را بررسی کنیم.
1) دمای هوای محیطهای بسته یا باز:
برنامه تان کجا اجرا خواهد شد؟ سالن کنسرت با دمایی متعادل یا کلیسایی سرد و مرطوب در یک صبح زمستانی؟
بهتر است قبل از فرا رسیدن روز اجرا مکانی که در آن اجرا دارید را چک کنید و بر مبنای آن نحوه پوششتان را تعیین کنید. آیا در معرض نور مستقیم خورشید خواهید بود؟ اگر اینطور است از پوشیدن لباسهای پرزرق و برق و یا کت شلوار پلی استری اجتناب ورزید زیرا گرما باعث نارحتی شما خواهد شد. 
-پیشنهاد: اگر در محیط سرد اجرا دارید از لباسهایی استفاده کنید که گرمای بدنتان را حفظ کند. اگر لباسهای گروه یا ارکستر متحد الشکل است زیر پیراهن بلندی بپوشید که گرمای بدنتان را حفظ کند، زیرا سرما باعث کاهش چالاکی و فرزی انگشتان شما می شود. برای اجتناب از این کار بهتر است از یک جفت دستکش بدون انگشت استفاده کنید تا گرمای دستتان را حفظ کند. حفظ دمای بدن مانع از رگ به رگ شدن یا فشار آوردن به زردپی و ماهیچه ها می یشود ونیز گرما باعث سرعت و چالاکی انگشتان شما خواهد شد.
در تابستان در صورتی که در محیطهای بازاجرا دارید حتما 2بطری آب معدنی به همراه داشته باشید و در فاصله بین هر آهنگ یا هر 15-10 دقیقه جرعه ای از آب بخورید.
لباسهایی بپوشید که جریان هوا از آن عبور کند و گرمای بدن را خارج کند. تا حدی که ممکن است از پوشیدن لباسهای رسمی و کت و شلوار اجتناب بورزید.
دو حوله دست داشته باشید، یکی را برای خشک کردن عرقتان و دیگری را با آب سرد خیس کنید و با استفاده از آن، سرو صورتتان را مرطوب نگاه دارید این کار باعث خنک شدن شما می شود.
در روزهای گرم سعی کنید هر روز 6تا 8 لیوان آب بخورید.